Η γέννηση της Νέας Κεντροδεξιάς διέρχεται μέσα από την εκπλήρωση τριών βασικών προϋποθέσεων. Οι άξονες αυτοί, κατά αξιολογική σειρά, είναι οι ακόλουθοι:
1. Η υπέρβαση της αριστερόστροφης Μεταπολίτευσης. Τα τελευταία τριάντα πέντε έτη η κεντροδεξιά παράταξη έχει υιοθετήσει με εμφανώς αυτοακρωτηριαστική διάθεση όλες τις ανυπόστατες προπαγανδιστικές κατηγορίες της άκρας Αριστεράς, αποδεχόμενη επίσης τα ιδεολογικά και ιστορικά μυθεύματα της τελευταίας. Η ηρωοποίηση του σταλινικού ΔΣΕ, η νεομυθολογία περί της καχεκτικής μεταπολεμικής Δημοκρατίας, η έμφαση στην φαντασιακή αναπαράσταση της αντικρατικής εξέγερσης, η αδυναμία άρθρωσης ιδεολογικού λόγου απέναντι στις ιδεοληψίες των ακραίων αντιεθνικιστών, συνιστούν χαρακτηριστικά ενός φοβικού κεντροδεξιού λόγου.
Σε όλη την πολιτισμένη Ευρώπη οι ιδεοληψίες του εθνομηδενισμού, του αντικρατισμού και της αναρχίας αντιμετωπίζονται ως επικίνδυνα ή γραφικά και αναχρονιστικά κατάλοιπα του ολοκληρωτισμού, στην Ελλάδα υφίσταται μία περίεργη ανοχή και αναπαραγωγή των οπισθοδρομικών αυτών ιδεολογημάτων.
Η Νέα Δημοκρατία οφείλει να ευθυγραμμιστεί με την ευρωπαϊκή πολιτική πραγματικότητα. Ως ιδρυτικό μέλος του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, της κυρίαρχης πολιτικής ομάδας στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία διαμορφώνει την φυσιογνωμία της Ευρώπης σε διεθνές και εσωτερικό επίπεδο, η Νέα Δημοκρατία οφείλει να δρα ως σύγχρονο ευρωπαϊκό κόμμα, απαλλαγμένο από το άγχος της ιδεολογικής απολογίας σε μειοψηφικές εξ ορισμού ομάδες.
Η Κεντροδεξιά στην Ελλάδα χρειάζεται έναν ενεργητικό γκραμσισμό, ήτοι την κατίσχυση στην κοινωνία των σύγχρονων κεντροδεξιών ιδεών, οι οποίες κυριαρχούν σε όλη την πολιτισμένη ανθρωπότητα. Μόνο όταν θα έχει διαμορφωθεί μία κεντροδεξιά ιδεολογική πλειοψηφία στο εσωτερικό του κοινωνικού συνόλου, σε επίπεδο ιστοριογραφίας, πολιτικής εικόνας και ιδεολογικού λόγου, ανατρέποντας τον αριστερισμό της Μεταπολίτευσης, θα είναι σε θέση η Κεντροδεξιά να ασκήσει την πολιτική κυριαρχία προς όφελος της χώρας, ακριβώς όπως συμβαίνει στην υπόλοιπη Ευρώπη.
2. Η ανάδειξη της έννοιας της ταυτότητας
Στο πολιτικό και ιδεολογικό λεξιλόγιο της άκρας Αριστεράς κυριαρχεί εσχάτως η αντίληψη της ετερότητας, της διαφοράς, ως απόρροια της αποδομητικής προσέγγισης της κοινωνικής πραγματικότητας. Μία τέτοια οπισθοδρομική αντίληψη, ωστόσο, κατακερματίζει το κοινωνικό σύνολο σε επιμέρους ομάδες και υποβαθμίζει τον ελληνικό λαό σε μία υποδεέστερη κατηγορία, σε πληθυσμό, άμορφο πλήθος χωρίς ιστορικά και πολιτιστικά χαρακτηριστικά. Η προσέγγιση αυτή συγγενεύει in nuce με τον ακραίο νεοφιλελευθερισμό, ο οποίος αναγνωρίζει μόνον άτομα και όχι οργανικές εθνικές κοινότητες, επιμέρους καταναλωτικές μονάδες και όχι κοινωνίες ενεργών και συνεργαζομένων πολιτών.
Απέναντι στις ακρότητες της ετερότητας πρέπει να αντιτάξουμε την έννοια της ταυτότητας, δηλαδή τη συνέχεια της πολιτιστικής παράδοσης και των κοινωνικών τρόπων, την διατήρηση εν γένει της εθνικής ιστορικής πορείας. Απέναντι στην εθνοδιαλυτική πολυπολιτισμικότητα, η οποία οδηγεί αναπόφευκτα σε αντιτιθέμενες ομάδες χωρίς κοινωνική αλληλεγγύη και σε μελλοντικές ενδοκρατικές συγκρούσεις, θα πρέπει να προβληθεί η ιδέα της κυρίαρχης κουλτούρας (Leitkultur), της υπεροχής του εγχώριου πολιτιστικού πλαισίου, το οποίο διαμορφώνει την ιστορική προοπτική εκάστης χώρας.
3. Ο επαναπροσδιορισμός της διεθνούς θέσης της Ελλάδας και η εθνοκεντρική εξωτερική πολιτική
Η Ελλάδα είναι η μόνη ευρωπαϊκή χώρα με υψηλά ποσοστά ενδογενούς τρομοκρατίας, συνέπεια της επίσημης κρατικής ανοχής σε μηδενιστικές οργανώσεις, καθώς και ενός στείρου αντιδυτικισμού που ταυτίζει τον ιδεολογικό τριτοκοσμισμό και τον ακτιβιστικό αντικρατισμό με την λαϊκή αντίσταση, ενώ στην πραγματικότητα μετατρέπει την χώρα σε ορμητήριο εθνομηδενιστών και μουσουλμάνων τρομοκρατών, υποβαθμίζοντας την διεθνή εικόνα της.
Η υπέρβαση τόσο του αντιαμερικανισμού όσο και η ευελιξία στο νέο, αναδυόμενο πολυπολικό σύστημα διεθνούς ισχύος, συγκαταλέγονται μεταξύ των προγραμματικών προτεραιοτήτων της Κεντροδεξιάς. Η Κεντροδεξιά, τόσο στην εσωτερική όσο και στην διεθνή πολιτική σκηνή, πρέπει να προσέρχεται με σαφείς κόκκινες γραμμές στο θέμα των Σκοπίων, των Ελλήνων της Βορείου Ηπείρου και κυρίως των ελληνοτουρκικών σχέσεων. Από αυτήν την άποψη μια μελλοντική ευθυγράμμιση με τον άξονα Σαρκοζί-Μέρκελ κατά της τουρκικής εισόδου στην Ευρώπη θα αποτελέσει σημαντικό επαναπροσδιορισμό της θέσης της χώρας.
Η Νέα Δημοκρατία οφείλει να υπερβεί τα συμπλέγματα της αριστερόστροφης Μεταπολίτευσης και να καταστεί η πρωτοπορία της εθνικής και κρατικής ανασυγκρότησης. Να συγχρονιστεί με την ιδεολογία του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, απορρίπτοντας τον ακραίο νεοφιλελευθερισμό και μη παραχωρώντας έδαφος στις αναχρονιστικές ιδεοληψίες της άκρας Αριστεράς. Στις 29 Νοεμβρίου με επικεφαλής τον Αντώνη Σαμαρά γεννάται η Νέα Κεντροδεξιά.
